Пуританските погледи на интимноста веќе со векови успешно внесуваат чувство на вина во интимниот живот и сексуалната активност.



Пуританизмот го добил називот по првите населеници во Америка кои емигрирале од Европа поради своите верувања. Својата територија ја напуштиле затоа што биле измевани и угнетувани, а се работело само за конзервативни христијани. Пуританците веруваат дека човекот се раѓа грешен и во текот на својот живот мора многу да се труди за да го достигне божјиот рај.

Според пуританците, интимните односи се грешен чин и дека сексуалноста има само една причина за постоење, а тоа е зачнување на дете. Сексуалноста поради задоволство е осудена како најголем грев. Само заради таквото верување дури 99% од сите сексуални постапки кои ги прави човекот, без оглед на сексуалната ориентација, за пуританците се целосно неприфатливи. Секој кој не се согласува со нивните правила е осуден да гори во пеколот и неговата душа е изгубена. Нивни најголеми непријатели се луѓето кои го поддржуваат слободното одлучување за абортусот, хомосексуалците и сите кои на сексуалните односи гледаат како на сексуално задоволство. Хомосексуалци, бисексуалци и травестити се грешници кои не се вредни за љубов.



Односот на пуританските родители кон своите деца - хомосексуалци, најчесто е се, само не полн со љубов и разбирање. Синовите кои умираат од СИДА многу пати се среќаваат со одбивање и студенило од своите пуритански родители, кои во името на верата строго ги осудуваат. Хомосексуалците кои длабоко во себе се придржуваат до пуританското учење, најчесто го избегнуваат сексот во целост или само некои негови варијанти, затоа што најверојатно патат од чувство на вина, депресија и сексуални проблеми кои се јавуваат поради внатрешниот конфликт, подвоеноста, срамот и чувството на безвредност.